Wirada Blog

Witty tagline

นิทานเรื่อง นายช่างชราที่สุดขอบโลก

September 17th, 2010

ตัดตอนและดัดแปลงมาจากเรื่องอีริคเดอะไวกิ้ง ซึ่งในสมัยนั้นเชื่อว่าโลกแบน และชาวไวกิ้งเค้าเดินเรือเก่ง ในเรื่องกล่าวถึงอีริคผู้นำผู้ยิ่งใหญ่ของไวกิ้งคนหนึ่งปรารถนาจะเดินทางไปให้สุดขอบโลก 

เมื่ออีริคเดินทางไปจนถึงขอบโลกจริงๆแล้ว เขาพบว่าขอบโลกน่ะเป็นน้ำตก และเรือเขาก็ถูกกระแสน้ำที่เชี่ยวกรากพัดพาจนตกลงไปในน้ำตกนั้น แต่พวกเขาปลอดภัยและพบว่า ใต้น้ำตกมีถ้ำที่สลับซับซ้อนแต่สวยงาม  อีริคและเพื่อนๆของเขา ก็พบกับชายชราผู้หนึ่ง ซึ่งเป็นเจ้าของถ้าแห่งนั้น  เขาถามถึงเส้นทางที่จะออกจากถ้ำ ชายชราผู้นั้นก็แนะนำเป็นอย่างดี และท่าทางเขาดีใจมากที่ได้พบอีริคและเพื่อนๆ เขาจัดเลี้ยงด้วยอาหารเลิศรส และให้พักผ่อนให้ห้องนอนที่วิจิตร  ชายชราผู้นั้นเล่าให้อีริคฟังถึงการสร้างถ้ำของเขา ใช้เวลาเพียงไม่กี่วันถ้านี้ก็สวยงามอย่างที่เห็น แต่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ ยังเหลืออีกห้องหนึ่งที่ยังต้องแต่งต้องขุด  อีริคและเพื่อนๆก็อยากจะตอบแทนความใจดีของชายชรา ก็อาสาออกแรงช่วยเหลือ

มีคนเยอะขึ้น งานก็น่าจะลุล่วงไปได้โดยเร็ว แต่ชายชราผู้นั้นกลับไม่พอใจในผลงานที่ได้ พยายามจะแก้ไขตรงนั้นนิด ตรงนี้หน่อย อีริคเป็นผู้มีปัญญาจึงมองทะลุถึงจิตใจของชายชรา

อีริคกล่าวลาผู้ชรา พวกเขาจำเป็นต้องเดินทางต่อไป เขาเห็นขอบโลกแล้ว และเขาจะพาเพื่อนของเขากลับบ้าน   แต่ชายชรากลับมีสีหน้าที่โศกเศร้า และเอ่ยเบาๆว่า แต่ห้องนั้นยังไม่เสร็จเลยนะ
อีริคจึงกล่าวกับชายชราอย่างอ่อนโยน  ห้องนั้นน่ะ ท่านไม่สามารถทำให้มันเสร็จได้หรอก  ทำไมน่ะหรือ  ท่านจำได้ไหม ท่านใช้เวลาเพียงไม่กี่วันก็สามารถสร้างถ้ำแห่งนี้อย่างสวยงาม ยิ่งใหญ่ แต่กลับใช้เวลานานหลายสิบปีกับห้องเล็กๆเพียงห้องเดียว นั่นก็เพราะว่า ถ้าท่านทำห้องนั้นเสร็จสมบูรณ์แล้ว ท่านเกรงจะไม่มีอะไรให้ท่านทำอีกต่อไป

ชายชราร้องไห้ จริงอย่างที่อีริคพูดทุกประการ   จากนั้น ชายชราจึงมอบสเบียงอาหารและน้ำ แก่อีริคและเพื่อนๆ เพื่อเดินทางต่อไป อีริคและเพื่อนๆทำความเคารพอย่างนอบน้อมและจริงใจ เมื่ออำลาจากชราผู้นั้นไม่นาน เขาก็ผ่านถ้ำ และผ่านทางออกสู่ทะเลใหญ่

นิทานเรื่องนี้ สะท้อนให้เราเห็นอะไรบางอย่าง ก็คือ ญาติผู้ใหญ่ของเราที่อายุท่านมากขึ้นทุกวันๆ ท่านเลี้ยงดูและมีบุญคุณกับเรามากมาย แต่ยามท่านแก่เฒ่า สังเกตสิ ท่านยังคงทำงานอยู่ แม้เล็กๆน้อยๆท่านก็พยายามหางานมาทำ ท่านรู้สึกว่า ท่านยังมีความสำคัญ มีความสามารถ ท่านยังทำอะไรได้อีกหลายอย่าง มันสะท้อนถึงความหวั่นไหวในจิตใจของท่าน เรี่ยวแรงกำลังของท่านถดถอย ท่านไม่แน่ใจว่าวันใดลูกหลานจะมองท่านเป็นภาระ และอาจทอดทิ้งท่านไป เมื่อเรารู้อย่างนี้แล้ว ก็ต้องพูดคุยกับท่านให้มาก ปรึกษาหารือท่านในปัญหาต่างๆบ้าง พาท่านไปวัด ให้ท่านเป็นประธานกฐินบ้าง อะไรต่างๆสุดแล้วแต่เราจะทำได้ ถ้าเราเอาใจใส่ท่าน ท่านก็จะไม่คิดมาก และมีความสุข

 

 

Bad Behavior has blocked 39 access attempts in the last 7 days.

Business Broker