Wirada Blog

Witty tagline

คอนเสริทฉลอง25ปี จิบิสตูดิโอ อลังการสุดๆ

April 21st, 2011

ไม่รู้จะบรรยายยังไงแล้วล่ะ ดูเอาเองละกันนะครับ

2008 Joe Hisaishi in Budokan-Studio Ghibli 25 Years Concert 5 from Stanly Huang on Vimeo.

พ่อไก่ผู้ปลุกพระอาทิตย์

April 20th, 2011

กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว มีพ่อไก่ตัวหนึ่ง แข็งแรงและเก่งกล้าอาจหาญ ปกครองครอบครัวไก่อย่างมีความสุข ทุกเช้าพ่อไก่จะโก่งคอขันตอนเช้าตรู่ ตรงเวลาทุกวัน และพระอาทิตย์ก็ค่อยๆโผล่พ้นขอบฟ้าขึ้นมาในเวลานั้นพอดี ทำให้พ่อไก่เข้าใจว่า ตนเป็นผู้ปลุกพระอาทิตย์ พ่อไก่ขันทุกเช้าตรงเวลาไม่ได้ขาด แม้หนาวเพียงใด แม้กระทั่งฝนตก พ่อไก่ก็พยายามขัน จนพระอาทิตย์ปรากฎขึ้นมานั่นล่ะ จึงจะสบายใจ

วันเวลาล่วงเลยไป พ่อไก่ก็แก่ลงทุกวันๆ แต่ก็ยังทำหน้าที่นี้ อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง แม้กำลังกายจะถดถอย แต่พ่อไก่ยังมีกำลังใจ มันเป็นหน้าที่สำคัญ ถ้าพระอาทิตย์ตื่นสาย ผู้คนก็จะเดือดร้อน

จนกระทั่งพ่อไก่ซึ่งแก่มากแล้วเกิดล้มป่วยลง ลุกขึ้นแทบไม่ไหว ครอบครัวไก่ก็เป็นห่วง ลูกไก่คนโตรับอาสาจะขันแทนพ่อไก่ แต่พ่อไก่ก็ตวาด เจ้าลูกไก่ตัวน้อย พลังเสียงของเจ้าเพียงเท่านี้ จะปลุกพระอาทิตย์ได้อย่างไร พ่อไก่มองเห็นลูกๆของตนยังเป็นเด็กๆอยู่นั่นเอง หน้าที่นี้มีแต่ตนเท่านั้นที่ทำได้ พ่อไก่พยายามลุกขึ้นมาในเช้าวันรุ่งขึ้น ถึงเวลาที่จะต้องขันแล้ว แต่มันลุกไม่ขึ้น สังขารมันไม่ไหวจริงๆ แต่ถ้ามันไม่ลุกขึ้นมา ทุกคนจะเดือดร้อน

ทันใด มันก็ได้ยินเสียงไก่ขัน ดังกังวานไปทั่วทั้งราวป่า และพระอาทิตย์ก็ค่อยๆโผล่ขึ้นมา ท้องฟ้าเริ่มสว่าง และมันก็เห็นลูกไก่ของมัน กำลังโก่งคอขันอยู่

พ่อไก่ รู้สึกภูมิใจในตัวลูกของตน

เจ้าลูกไก่ เมื่อทำหน้าที่สำเร็จ ก็มารายงานพ่อไก่ ก็ถูกตวาดอีกครั้ง “เวลาจะขัน ก็ยืนให้มันดีๆหน่อย ให้มันมีสง่าราศี ให้มันถูกที่ ถูกตำแหน่ง ” ไม่ทันที่พ่อไก่จะพูดจบ ลูกไก่ดีใจจนน้ำตาไหล พ่อยอมรับมันแล้ว และยังให้มันยืนในตำแหน่งที่พ่อเคยยืน พ่อให้มันขันแทนพ่อแล้ว

จากนั้น ลูกไก่ก็ทำหน้าที่ของมัน อย่างดีจนกระทั่งทุกวันนี้ ลูกหลานไก่ก็ยังทำหน้าที่ อย่างดี ขยันขันแข็ง ทุกวัน

การ์ตูนรื่องเบสบอลสมัยคุณย่า

April 12th, 2011

มีการ์ตูนน่ารักน่าดูอีกเรื่อง แต่เก่าเก็บจนเกือบจะลืมอยู่แล้ว พอดีวันนี้ไปเจอในยูทูปโดยบังเอิญ โฮ่ โฮ่ โฮ่ การ์ตูนเบสบอลที่น่ารักที่สุดเท่าที่เคยดูมาเลยล่ะ

เรื่องเกิดในสมัยโน้น ถ้าเทียบก็คงประมาณรัชกาลที่6ของเรา สมัยนั้นเพิ่งจะเริ่มมีโรงเรียนสำหรับเด็กผู้หญิง สมัยนั้นสังคมยังไม่นิยมให้ผู้หญิงเข้าโรงเรียน อนุบาลน่ะโอเค ประถมก็ยังโอเค แต่ถ้าเข้ามัธยมแล้ว พ่อแม่ก็ไม่อยากให้ไปเรียนโรงเรียนรวมกับเด็กผู้ชายอีกต่อไป จนกระทั่งมีโรงเรียนสำหรับเด็กผู้หญิงล้วนๆเกิดขึ้นมา โรงเรียนสตรีแรกๆก็เป็นโรงเรียนคาทอลิค ของญี่ปุ่นก็เหมือนกัน โกเมะจัง ลูกสาวเจ้าของภัตตาคารชื่อดัง ไปโรงเรียนคาทอลิค และก็เริ่มก่อตั้งชมรมเบสบอลหญิงชมรมแรกของญี่ปุ่น โดยให้ชื่อว่า ชมรมศึกษาวิถีตะวันตก เพราะเกรงว่าถ้าตั้งชื่อไปตรงๆว่าชมรมเบสบอล พ่อแม่ผู้ปกครองรวมทั้งคุณครูทั้งโรงเรียนก็คงไม่อยากอนุญาต เพราะเบสบอลดูเหมือนจะเป็นกีฬาที่อันตรายสำหรับเด็กผู้หญิง (คงเพราะเหตุผลเดียวกันนี้เอง ในเมืองไทยแม้ในมหาวิทยาลัยก็ยังคงมีเล่นเพียงแค่ซอร์ฟบอล ไม่มีเบสบอลจริงๆให้เล่นกัน) การก่อตั้งชมรมไม่ยากเท่ากับการที่พัฒนาฝีมือของสมาชิกชมรม และไม่มีคู่แข่งขันให้ทดสอบฝีมือ แต่ว่า ถ้าไม่ลงมือทำ ก็ไม่รู้หรอกว่าจะสำเร็จหรือไม่ จริงไหมล่ะ

 

 

Bad Behavior has blocked 16 access attempts in the last 7 days.

Business Broker