Wirada Blog

Witty tagline

นิทานเรื่อง นักข่าวสาวแห่งวานาดีล ตอนที่2

August 28th, 2015

บทความแรกของมิราเป้ ประสบความสำเร็จ เรตติ้งยอดขายพุ่งกระฉูด แต่ฟิลิเป้ ไม่ได้ดีใจที่จุดนั้น เขาดีใจที่มิราเป้ สนใจและมีส่วนร่วมในกิจการหนังสือพิมพ์ครอบครัว

ทารุไทม์ เป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ ลงเรื่องสัพเพเหระ จำนวนหน้าแล้วแต่สถานการณ์ แต่กระนั้นก็ยังเป็นที่นิยม .. อาจเป็นเพราะ เราไม่มีคู่แข่ง ก็เป็นได้ รายได้ของฟิลิเป้ ค่อนข้างน้อย เนื่องจากกระดาษและหมึกมีต้นทุนราคาแพง แต่เขาก็ไม่ขึ้นราคาหนังสือพิมพ์ของเขาเลย คติประจำใจที่เขาจะสอนเพื่อนร่วมงานทุกคนอยู่เสมอก็คือ เราจะนำเสนอเฉพาะ เรื่องจริง และสร้างสรรค์ เท่านั้น หลักๆที่จะต้องลงก็คือ คำสั่งหรือประกาศจากรัฐบาล ,เหตุด่วนเหตุร้ายร่วมด้วยช่วยกัน ,บทความพิเศษ และ บทสัมภาษณ์คนดัง

ในวินเดอร์ส มีคนดังอยู่ไม่กี่คนหรอก ที่ดังที่สุดฮ๊อตที่สุด ก็คงจะเป็นท่านลาฟิน่า สุดเท่    ท่านลาฟิน่า องครักษ์ของสตาร์ซิบริล เป็นพาลาดินที่เก่งเรื่องธนูเป็นที่สุด อาจเป็นเพราะเธอเป็นเผ่าแมวที่มีสายตาเฉียบคม   ในวินเดอร์ส ไม่ใช่มีแต่ทารุทารุเพียงเผ่าเดียว ในเมืองนี้ มีเผ่าแมวร่วมอยู่ด้วย เผ่าแมว หรือมิทรา เป็นชาวเกาะคาซาม อพยพมาเพราะภูเขาไฟระเบิดเมื่อกว่าร้อยปีที่แล้ว ท่านสตาร์ซิบริลสมัยนั้นต้อนรับผู้อพยพเผ่าแมวเหล่านี้ และแบ่งพื้นที่ให้ตั้งบ้านเรือนได้   ปัจจุบันหัวหน้าเผ่าแมวคือท่านวาชาอี และเผ่าแมวทั้งหมด ถือเป็นประชาชนของวินเดอร์ส

เมื่อมีกระแสเรียกร้องให้ทารุไทม์ของเราสัมภาษณ์ท่านลาฟิน่า  ฟิลิเป้ขออนุญาติแล้ว จึงพามิราเป้ไปเรียนรู้งาน

ท่านลาฟิน่าทักทายอย่างสุภาพ ฟิลิเป้แนะนำมิราเป้ให้ท่านรู้จัก และบทสัมภาษณ์ก็เริ่มขึ้นอย่างสบายๆ ฟิลิเป้ถามเรื่องทั่วๆไป สุขภาพของท่านลาฟิน่า ท่านสตาร์ซิบริล การทำงานหนักของเจ้าหน้าที่รัฐในฮีเว่นทาวเวอร์   เมื่อจับอารมณ์ท่านลาฟิน่าอยู่ในช่วงสบายๆแล้ว เขาก็ยิงคำถามจากทางบ้านทันที  ท่านลาฟิน่ามีแฟนหรือยัง ..   ทำเอาท่านลาฟิน่าสำลักน้ำชาไปเลยล่ะ

ฟิลิเป้ ไม่ได้เน้นถามเรื่องส่วนตัว เขาถามเพียงเรื่องที่เป็นที่สนใจจริงๆเท่านั้น  แต่ที่เขาเน้นถาม จะเป็นเรื่องของแนวความคิดเกี่ยวกับอนาคตของวินเดอร์ส

มิราเป้ได้เรียนรู้การวางพล๊อตเรื่องก่อนสัมภาษณ์ การควบคุมสถานการณ์ และบรรยากาศขณะสัมภาษณ์ การดำเนินตามพล๊อตที่วางไว้ หรือวกกลับมาที่พล๊อตที่วางไว้โดยไม่ให้การสัมภาษณ์นั้นสะดุดหรือขาดตอน ซึ่งเรื่องแบบนี้คงต้องใช้เวลาและประสบการณ์  มิราเป้ ต้องการฝึกฝนประสบการณ์นั้น  จึงวางโครงการใหม่ขึ้นมา  นั่นก็คือ  สัมภาษณ์ ผู้คนทั่วไป ไม่จำเป็นต้องเป็นคนดัง  ฟิลิเป้เข้าใจ เห็นด้วยเพียงแต่มีข้อแม้ว่า   ถ้าบทสัมภาษณ์นั้นไม่น่าสนใจ  ก็จะไม่ได้รับการตีพิมพ์

มิราเป้ สัมภาษณ์เพื่อนนักเรียนร่วมชั้น เธอถามในเรื่องเกี่ยวกับ อนาคตที่เพื่อนๆแต่ละคนวาดหวังไว้ ,สัมภาษณ์ร้านค้าต่างๆในวินเดอร์สพอร์ท เกี่ยวกับจุดเด่นในสินค้าของพวกเขา , สัมภาษณ์โรงซ่อมออโตเมตรอน  เกี่ยวกับความภาคภูมิใจของพวกเขา และคุณสมบัติของผู้ที่ต้องการมาทำงานที่โรงซ่อมแห่งนี้  มิราเป้ทำได้ดี

มิราเป้ไม่ได้ทิ้งการเป่าขลุ่ย แต่เธอรู้จักเพียงเพลงเดียว บางทีมันก็เบื่อน่ะนะ  สมองทารุแม้จะใหญ่โต แต่ก็ไม่ได้มีวิธีแต่งเพลงอยู่ในนั้นด้วย    ฟิลิเป้ช่วยหาโน๊ตเพลงใหม่ๆ ถึงลงทุนซื้อโน๊ตเพลงจากร้านประมูลของหายากเลยทีเดียว  ได้มาสองเพลงชื่อเวเอร์มินูเอท และโฟว์ลูลูบาย  มิราเป้เป่าเพลงเวเลอร์ได้ มันเป็นเพลงง่ายๆ แต่โฟว์ลูลูบายค่อนข้างยากเกินไปนิดนึง  แต่ คำขวัญของมิราเป็คือ ไม่มีอะไรที่ได้มาโดยง่าย แต่ก็ไม่พ้นความพยายาม   ในที่สุด เธอก็เป่ามันได้ และผลลัพท์ของมันช่างน่าตกใจ  ใครที่ได้ยินเสียงขลุ่ยของเธอ จะตกอยู่ในอาการง่วงซึม หรือ เผลอหลับได้เลยทีเดียวถ้าเขาคนนั้นเหนื่อยอ่อน  .. เป็นเพลงต้องสาปหรือไร มิราเป้คิด  เธอชอบเพลงนี้ คำสาปให้ง่วงนอนไม่มีผลกับเธออาจเพราะเธอเป็นผู้เล่นเพลงนี้เอง แต่ตอนนี้เธอก็ไม่กล้าเล่นให้ใครฟังอีกแล้วล่ะ

 

 

 

 

 

Bad Behavior has blocked 39 access attempts in the last 7 days.

Business Broker